Leven tussen hoop en Vrees

Jeanet Haveman-van Leggelo 53 jaar leeft tussen hoop en vrees. Als oncoloog-internist Carolien Schröder, haar de diagnose inflammatoire borstkanker vertelt, is de eerste gedachte die bij haar naar boven komt:’ ik ga dood’. Na een intensieve behandeling blijft de kanker een jaar weg om daarna weer terug te keren. De artsen kunnen haar geen prognose geven, alleen maar tijd. Ik spreek 2 keer met Jeanet Haveman-van Leggelo, die graag haar verhaal vertelt zodat inflammatoire borstkanker eerder wordt herkend. Ook is ze ambassadeur van de Run With Courage en rent of loopt op 5 oktober om 17.00 uur mee. Hieronder het eerste deel, van Jeanet haar verhaal.

Het verhaal van Jeanet begint 4 jaar geleden. Op haar werk in het gemeentehuis van Ten Boer staat de 49 -jarige vrouw achter het kopieerapparaat. Haar borst voelt warm en opgezwollen aan en zakt na enkele minuten weer weg. In de weken daarna herhalen de klachten zich bij het autorijden. Binnen 2 weken zit Jeanet bij haar huisarts, die gelijk doorverwijst naar het UMCG. De mammografie en echo tonen echter geen afwijkingen aan.

Het gevoel van een warme, pijnlijke en een gezwollen borst blijft. Bij een volgende bezoek denkt de huisarts aan een borstontsteking en Jeanet krijgt antibiotica mee. Aangezien antibioticum ook enige verlichting kan geven bij kanker, nemen de klachten af. Een tweede antibioticumkuur volgt. De pijn blijft aanhouden, bij het doen van de boodschappen voelt Jeanet nu ook pijn in haar oksel en bovenarm. Jeanet houdt het gevoel dat het niet goed zit. De huisarts verwijst haar voor een tweede keer door naar het ziekenhuis. Een mammografie, echografie en biopsie volgen. Een week later krijgt ze de uitslag, inflammatoire borstkanker. De kanker zit door de hele borst. Een scan laat zien dat er uitzaaiingen zijn op borstbeen en lever.

Jeanet benadrukt meerdere keren dat de artsen niets kunnen doen aan de late diagnose. Het is gewoon een rotziekte die moeilijk vast te stellen is. Ze voelt zich niet boos en verwijt niemand wat. Een moeilijke tijd breekt aan. De huisarts geeft vanwege de slechte prognose aan, dat Jeanet de dingen moet overdragen. Intensieve chemokuur volgt en uit de scans blijkt dat het beter gaat. De chirurg amputeert de gehele borst en haalt het omliggende weefsel en de lymfeklieren weg. In het najaar volgt de radiotherapie. Op de scan is geen kanker meer te zien, Jeanet lijkt kankervrij.

Voorjaar 2017, een nieuwe scan laat uitzaaiingen zien. Jeanet doet daarom mee aan de Palbociclibstudie en slikt elke dag een pil. Een half jaar later werkt dit medicijn niet meer. Flauvos injecties moeten nu uitkomst bieden. Maar deze slaan na een tijd ook niet meer aan. De artsen willen nu overgaan op immunotherapie uit de VS, dat nog niet vrijgegeven is. In de komende weken zal Jeanet horen wanneer ze met de immunotherapie van start zal gaan.