Haar blues
Chirurg Jansen vertelt na de operatie dat mijn tumor graad III is. Dit maakt een chemokuur noodzakelijk. De eerste reactie? Oei daar gaat mijn grote trots, het lange haar. De oncoloog die uitleg geeft over de chemokuur weet niet zeker of het haar gaat uitvallen. En als echte ambtelijk secretaris bereid ik me voor de zekerheid voor op alle dingen die mogelijk al dan wel of niet gaan gebeuren.
Met kapper Erwin van de Korrewiekt, spreek ik af dat bij de eerste teken van haaruitval, hij het tijdens sluitingstijd zal afscheren. Ondertussen haal ik bij de voorlichtingswinkel van oncologie in het UMCG een folder op van bedrijven waar ik een pruik kan bestellen. Een van de tips die ik lees is om voor de start van de chemokuur een foto te maken van je kapsel zodat de pruikenmaker een idee heeft van de oorspronkelijke haardos.
Ervaringen
Ondertussen spreek ik met verschillende vrouwen die door chemokuur hun haar verliezen. Zij vertellen dat de pruik in de kast blijft liggen. Het jeukt en het is warm. 1 vrouw heeft met pruik op het gevoel dat ze is in een toneelstuk zit. Ik neem daarom de beslissing om van tevoren geen pruik te bestellen. Iets wat mijn huisarts wel aanraadt. Wel pas ik mutsjes en hoofddoekjes om te kijken wat het beste zal lijken.
Start chemokuur
Ik hoor van mede-patiënten dat als je haar uitvalt, dit in de eerste drie weken van de chemokuur zal plaats vinden. Elke ochtend kijk ik, na de start van de eerste chemoklus, in de spiegel en trek ik aan mijn haar. En ik heb geluk, een kaal hoofd blijft mij bespaard. Het wordt wel dunner. En kapper Erwin knipt mij zo, dat ik er goed uit blijf zien. Hij doet dat met grote mate aan sensitiviteit.
Schrik
Maart 2017, ik ben klaar met de chemoklus. Overal in het huis liggen haren. Elke dag verlies ik nu hele plukken. Het valt anderen nu ook op. In de stad zegt een oud collega, die mij ziet,” o je hebt kale plekken op je hoofd’’. Tja net of ik dat zelf niet weet. Verder ben ik van een brunette veranderd in een grijze dame. Of zoals kapper Erwin zegt, “ zilvergrijs Hanneke”. Half juli durf ik mijn haar te laten verven. Via de app deel ik vol trots foto’s van mijn rode koppie. Nu een jaar later krult mijn haar. Of ik mijn haar nu wel of niet kam, het maakt niet uit. Het zit altijd mooi. Wat ben ik een gezegend mens.