hannekes blog kleinHanneke's Stappenplan
In deze reeks artikelen neemt Hanneke u mee in de diverse stadia die zij doorlopen heeft in haar strijd tegen borstkanker. 

Stap 6 B De Hormoonbehandeling
Hormoonbehandeling voelt raar. Juni 2016 ontdek ik een knobbeltje. 19 juli volgt de operatie. Gevolgd door 30 bestralingen en 6 maanden preventieve chemokuur. Dan denk ik, in maart 2017, Ik Ben Klaar. Maar dat is niet zo. Het is het begin van 5 tot 10 jaar hormoonpillen slikken. Mijn tumor is namelijk Graad III, ER + en HER-. Oftewel als er ergens kankercellen in mijn lichaam zwerven, groeien ze door de hormoon oestrogeen in mijn lichaam. Om dit tegen te gaan slik ik Tamoxifen.
Tamoxifen babe
Hierdoor raak in een versnelde overgang. De opvliegers vliegen 6 keer in de nacht en vier keer op de dag langs. Ik zie er in eerste instantie oud en grijs uit. En vanwege mijn opvliegendheid. Kan ik beter niet in de diplomatieke dienst gaan. Gelukkig stabiliseert dit na een half jaar, wat mede te danken is aan medicijnen die de opvliegers tegenhouden. Ik hervind mijn lichaam. Het haar groeit. Het lichaam begint weer te werken en wordt zelfs fotogeniek.

Aromatase
Na 2 jaar geeft oncoloog-internist Carolien Schröder aan dat het pillenbeleid verandert. Nu krijg ik een Aromatase pil. Het vermindert het oestrogeen in eierstokken, vetweefsel, lever en borstkankergezwel. En dus de groei van eventuele kankercelzwervertjes.
Vertrouwen
Ik schrik weer van de bijwerkingen. Het heeft als bijwerking botontkalking en pijn in spieren en gewrichten. Gelukkig blijkt uit de botscan dat mijn botten stevig zijn. En om de botontkalking tegen te gaan krijg ik elke dag een Calciumcarbonaattablet en 1 keer per week alendroninezuur. Het blijft een rare gedachte. Ik voel me fit. De kanker is weg en toch slik ik preventief medicijnen. Dan is het gewoonweg een kwestie dat je op de kennis van je oncoloog-internist vertrouwt en de medicijnen wel neemt.


hannekes blog kleinHet is juni 2016 en ik begin net met een nieuwe baan bij de Hanzehogeschool als ambtelijk secretaris van de examencommissie. Het geluk lacht mij toe. Vroeg in de ochtend sta ik onder de douche en voel een knobbeltje in mijn borst.

Na de diagnose kwaadaardige borstkanker gaat het leven gewoon door.

Immers, ik ben aan mijn (tijdelijke) nieuwe baan begonnen aan de Hanzehogeschool, als ambtelijk secretaris examencommissie. Een compleet nieuw onderdeel van het ambtelijk secretarisschap. Ondertussen dwarrelen ook gedachten door mijn hoofd zoals;’ hoe gaat het nu verder en ga ik dood? En wat zal dat erg zijn voor mijn familie en vrienden.’

Normaal zit tussen de laatste bestraling en de eerste chemokuur vier weken. De dokter die mijn bloed beoordeelt zegt dat de bloedwaarden goed zijn, dat ik aan de slag kan met mijn chemoklus. 6 maanden lang 2 keer in de maand, lijkt niet alleen veel, het ís ook veel. 

Mensen die mijn blogs lezen, vinden mij erg positief en vragen of er geen vervelende dingen zijn gebeurd. Nu kies ik er bewust voor om niet alles te vertellen.

De operatiedag nadert,de spanning neemt toe. Ik ben altijd erg bang geweest om geopereerd te worden.

Het inbrengen van een infuus en de narcose lijken me echt eng. Maar de vrees is erger dan de werkelijkheid. Het valt allemaal wel mee. Zeker als chirurg Jansen je op gemak stelt met een gezellig praatje. De zorgvuldigheid en empathische houding van alle medewerkers, valt op. En brengt rust.

Na de afronding van de chemokuur zeggen mensen tegen mij:’ maar Hanneke, je bent nu zeker klaar met de behandeling’. Het antwoord is kort maar krachtig:’Nee’, ik slik de komende 5 tot 10 jaar ook hormoonpillen’. De hormonen gieren door mijn lichaam. Mijn omgeving moet dan ook erg wennen aan Hormoon Hanneke/ ook wel Hurricane Hanneke genoemd.


Ongeveer drie weken na de operatie volgt een afspraak met oncoloog-radioloog dr. Sinnige. Het is een periode die ik, meer dan een jaar later, niet goed kan reconstrueren.

Het ligt niet aan de artsen, verpleegkundigen, radiolaboranten en receptionistes. Die zijn allemaal aardig. Volgens mij is dit gewoon een ingrijpende tijd.