Na de diagnose kwaadaardige borstkanker gaat het leven gewoon door.

Immers, ik ben aan mijn (tijdelijke) nieuwe baan begonnen aan de Hanzehogeschool, als ambtelijk secretaris examencommissie. Een compleet nieuw onderdeel van het ambtelijk secretarisschap. Ondertussen dwarrelen ook gedachten door mijn hoofd zoals;’ hoe gaat het nu verder en ga ik dood? En wat zal dat erg zijn voor mijn familie en vrienden.’

De laatste gedachte komt vaker voor bij kankerpatiënten en is heel gewoon maar ook een klein beetje raar. Immers het gaat toch om mij, Hanneke Gibcus, patiënt met borstkanker.

Door het buiten jezelf te plaatsen, is het misschien hanteerbaar, ik weet het niet.

Ik zit vol energie en kan de hele wereld aan. Mensen zeggen, hoe kan je zo sterk zijn? Na de afspraak en diagnose op 22 juni 2016 volgen er meerdere afspraken in het UMCG om mij voor te bereiden op de operatie. Chirurg Middelburg neemt een lijst met vragen door en onderzoekt mijn borsten. Het is koud in de behandelkamer. In afwachting van de komst van professor de Vries, dekt ze mij toe met een handdoek.

Ik krijg uitleg van professor de Vries en chirurg Middelburg over de komende operatie. Ik wil dat ze mijn beide borsten amputeren. Dan is het gevaar geweken, zo denk ik. Dan blijkt dat tegenwoordig vaker gekozen wordt voor een borstsparende operatie en daarna volgt na enkele weken een dertigtal bestralingen.
Aan professor de Vries leg ik ook de vraag voor: 

Waarom ben ik toch zo vrolijk en energiek. Dat is toch raar?

Hij vertelt dat het vaker voorkomt bij patiënten die in een soort overlevingsmodus verkeren. Gelukkig, ik ben dus niet gek.

Nu de operatie naderbij komt volgt het ene na het andere onderzoek. Om de tumor in mijn linkerborst beter te kunnen zien tijdens de operatie, spuiten ze een radioactief staafje in de tumor, die ik ook wel K1, of kwaad vrouwtje noem.Ook volgt er een gesprek met de anesthesist, die de bloeddruk meet, mij weegt en alles uitlegt over de narcose. Hierna ga ik naar een andere kamertje om met de apotheker te praten, die vraagt of ik medicijnen gebruik. Op de afdeling radiologie, geeft radioloog-oncoloog dr. Maduro informatie over de radiotherapie die na de operatie volgt. 

De vaart van alle dag.

Dit zijn de onderzoeken die ik mij nog zo uit mijn hoofd herinner. Als je naar het filmpje preoperatieve consulten van het UMCG kijkt, dan zie je dat mijn behandelplan ook nog is uitgelegd. En dat ik hierover verschillende gesprekken heb gevoerd met de mammaverpleegkundige. Echter dat is in de vaart van alledag, uit mijn geheugen verdwenen. Het leven met werk, familie en vrienden gaat namelijk ook gewoon door.